ԱՆԼՌԵԼԻ ԶԱՆԳԱԿԱՏՈՒՆ

ՂՈՂԱՆՋ ՀԱՅՏՆՈՒԹՅԱՆ

Հետևում է տարին տարուն, միտքը՝ մտքին, 
Հետևում է դեռ նոր գտած ելքը մուտքին: 
Ապրում է նա աչքը՝ գրքին, 
         Ուշքը՝ երգին: 
 
         Ե՜րգ և ուսո՛ւմ, 
Շարակնոցնե՜ր ու Մանրուսո՛ւմ... 
Մինչ օրերն են համըր հոսում՝ 
Մտքի հետ է միտքը խոսում. 
-Խազե՜ր, խազե՜ր,- թող փորձ անի, 
Գուցե մի օր և վերծանի, 
Ու ժողովուրդն ապերջանիկ 
Նախանձելի բախտ ստանա, 
Աղքատացած մի ընտանիք 
Ծով գանձերով հարստանա: 
 
Բայց խազն է խազ ու գիրքը՝ գիրք: 
Իսկ գրքից զատ կա կյանք ու գիրկ, 
Իսկ խազից զատ կան խաղ ու տաղ՝ 
Կենսաթրթիռ, լուսաթաթախ, 
Որ ապրում են, շնչում-հնչում 
Մարդկանց շրթին, իր ականջում. 
Որ կենդանի մարդն է հյուսում 
Ու կենդանի մարդուն հուզում. 
Որ հոսել են ու տեղ հասել 
Ու չեն դարձել դեռ Մանրուսում, 
Ու չեն դարձել մեռած խազեր... 
Ո՞ւր են դրանք, ո՞ւր են սակայն: 
         Այսօր թե կան՝ 
         Վաղը չկան. 
         Շուրջն ամեն տեղ 
         Երգվում են դեռ, 
Բայց երգվելուց թե դադրեցին, 
Խազերի պես, մեկ էլ տեսար, 
Համրացան ու քար կտրեցին: 
 
Որտեղի՞ց են դրանք գալիս, 
Եվ ի՞նչ ճամփով, ո՞ւր են գնում, 
Ի՞նչն է անցնող փրփուր տալիս, 
Եվ ջրի պես ի՞նչն է մնում: 
 
Ի՞նչն է այնտեղ ոգևորիչ, 
Ինչո՞վ է խորթ և հարազատ, 
Ինչո՞վ մոտիկ, ինչո՞վ է զատ 
Աշխարհիկը հոգևորից: 
 
Ի՞նչն է պայծառ, ի՞նչը՝ մթար, 
Ո՞րն է քոնը, ո՞րն է օտար, 
Ի՞նչն է եղծված կամ անվթար, 
Ի՞նչն է կոպիտ կամ նազելի... 
Իսկ թե հանկարծ այդտեղ գտար 
Բանալիքը մունջ խազերի՞...

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46



Lilas
⇑ Наверх
⇓ Вниз