ԱԿԱՆՋԴ ԲԵՐ ԱՍԵՄ

ՀԻԱՍԹԱՓՎԵԼՍ

Հիասթափվե՞ըլս...
Ի՜նչ ասեմ, ինչպե՞ս:
Չէ՞ որ այդ մասին խոսելու համար 
Ստիպված պիտի ես վերապատմեմ 
Իմ ամբողջ կյանքը`
Այն պահից, երբ ես 
Ձեռքըս մեկնեցի կրակի բոցին`
Կարծելով, թե դա լաչակն է իմ մոր,
Կարմի՜ր լաչակը,- 
Այդ պահից մինչև երեկ իրիկուն,
Երբ...
Սակայն արժե՞ 
Աղ ցանել վերքին...

18.XII.1959թ.
Թիֆլիս


Lilas
⇑ Наверх
⇓ Вниз