ՄԱՐԴԸ ԱՓԻ ՄԵՋ

ԽԱՆԴՈՒՄ ԵՄ

Ես խանդո՞ւմ եմ: 
 
Անկեղծ ասած, թե ամոթ չէ, 
Ինձ շատ ծանոթ և շատ մոտ չէ 
Այդ ահավոր խանդ կոչվածը. 
Իմ մեջ, գուցե, բնությունից 
Ինչ-որ մի բան անտեսված է, 
Ուրիշ մի բան՝ տնտեսված է: 
 
Ընդամենը գիտեմ լոկ այն, 
Որ ես այնտեղ, որտեղ մարդիկ 
Հավանաբար և խանդում են, 
Բարկանում եմ - ոչ տևական, 
Քմծիծաղում - անբավական, 
Կամ ծիծաղում - անբնական, 
Եվ... եղածը ես քանդում եմ: 
 
Մեր խորտակված սերը վկա... 

19.XI.1957թ.
Մոսկվա


Lilas
⇑ Наверх
⇓ Вниз