ՄԱՐԴԸ ԱՓԻ ՄԵՋ

ՀԱՆԳՍՏԱՆՈՒՄ ԵՄ

Ուզում եմ այսօր մի պահ մոռանալ 
Հոգսը, խորհուրդը, գործը աշխարհի. 
 
Ուզում եմ այսօր մի պահ հեռանալ 
Խոր սահանքներից այս ահեղ դարի: 
 
Ուզում եմ այսօր լինել եսասեր. 
Քեզ քնքուշ, շոյիչ, պարզ խոսքեր ասել, 
 
Խոսել գարունի՛ց, պատանությունի՛ց, 
Քո աղջըկական սատանությունի՛ց՝ 
 
Քո սուտ վանումից ու խուսափումից 
Եվ, մի պահ հետո, քո ճիշտ հպումից: 
 
Եվ կահավորել այն տունը գուցե, 
Որ Քաղսովետից չենք էլ ստացել: 
 
Եվ չհավանել այն վարագույրդ, 
Որ չի նվիրել դեռ մորաքույրդ: 
 
Տեսնել այն շորըդ, որ դեռ չես կարել, 
Հուզվել այն երգից, որ դեռ չեն գրել: 
 
Խոսել գեղեցիկ ու թանկ բաներից՝ 
Ծաղկի՛ց, պարտեզի՛ց, երեխաների՛ց, 
 
Նրանց սպասող լավ մանկությունից, 
Ապահով կյանքից, երջանկությունից: 
 
Եվ լինել անհոգ, և անդարդ լինել, 
Պարզապես սիրո՜ղ - ապրո՜ղ մարդ լինել, 
 
Քեզնով գոհանալ, քեզնով հիանալ, 
Քեզնով լիանալ 
Ու քեզ միանալ... 

26.IV.1957թ.
Մոսկվա


Lilas
⇑ Наверх
⇓ Вниз