ՆՈՒՅՆ ՀԱՍՑԵՈՎ

ԱՌԱՋԻՆ ՍԵՐԸ

         Պե՛տք չէ, սիրելի՜ս:
         Զո՜ւր ես երդըվում:
Առանց երդման էլ ես հավատում եմ, 
Որ հիմա օրըդ մի դար է տևում,
Որ փուշ կարոտը քեզ ծվատում է,
Որ գիշերն ի լույս չես քնում հաճախ,
Որ իմ անունն ես կրկընում հաճախ,
Որ աղջըկական քո մաքուր բարձին
Թեքված ես տեսնում մի ծերուկ արծիվ
(Անգըղ էլ լինի` արծիվ է թվում),
Որ քեզ աշխարհում ոչի՜նչ չի թովում,
Որ առանց սիրուս կյանքըդ կորած է,
Որ...
         Գիտե՛մ, ջա՜նըս.
         Զո՜ւր ես կրկընում.
 
         Բայց գիտեմ և այն,
         Ինչ դո՛ւ չգիտես.
 
Առաջին սերը, ինչպես որ հացը,
Ի՜նչ էլ որ անես` միշտ կուտ է գնում...

20.XII.1958թ.
Մոսկվա


Lilas
⇑ Наверх
⇓ Вниз