Արվեստ
Գլխավոր
Երգեր
Բանաստեղծներ
Սևակ
Արվեստ
›
Բանաստեղծներ
›
Ավետիք Իսահակյան
›
Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով
Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով
Ալեքսանդրապոլ · 1897թ.
Անհա՛յտ, անորո՛շ, անձև՛ տենչերով
Ձգտում է հոգիս հեռո՛ւ, շատ հեռո՛ւ.
Տխուր ու մռայլ, ինչպես մշուշ-ծով,
Խուլ հեծեծում է ափերի վրա,
Եվ ինչպես երազ - և՛ կա, և՛ չկա...
Շղարշ-ամպերն երկինքն առած
Արտուտն` ուսին, վարդը` սրտին