Կնոջն ուզեցի հավատալ նորից
Թիֆլիս · 1905թ.
Կնոջն ուզեցի հավատալ նորից,
Լալ ու երազել առաջվա նըման.
Բայց արցունքոտվեց խեղճ սիրտըս նորից.
Եվ որբ մնացի, և թափառական:
Սե՛ր, մնաս բարով, էլ քեզ չեմ նայի,
Չեմ բախի դուռըդ ունայն քամու պես.
Բայց կուզենայի հավիտյան լայի,
Եվ չըցամաքեր արցունքը սրտես: