- 11 -

Ես ան հաւերուն էի,
    որ գետինըն կուտ չուտէի.
Թըռչ’ի երկընօքն երթ’ի,
    թէ սիրոյ ակնատ չընկնէի.
Ակնատն ի ծովուն միջին՝
    էր լարած’ւ ես չգիտէի.
Ամէն հաւ ոտօքն ընկնէր,
    ես ոտօքս ու թեւս աւելի:
- 10 -- 12 -