- 13 -

Երբ որ ես պըզտիկ էի,
    կանչէին ինձ ոսկի տըղայ.
Մեծցա, սիրու տէր եղայ,
    երեսիս գոյնըն կու գընայ.
-Մանկտի՛ք, ձեր արեւն ասեմ,
    որ սիրուն՝ քարըն չի դիմնայ.
Սիրուն՝ քար ւ’երկաթ պիտի,
    պողպատէ դըռնակն ի վերայ:
- 12 -- 14 -