- 17 -

Կօզա՛լ, մի՛ հագնիր կապուտ,
        մի՛ խաղար ու տար թեւերուդ.
Մի՛ գար ւ’ի դըռնովն անցնիր,
        մի՛ ճօճար, կօզա՛լ, արեւո՜ւդ.
Քո հարն ալ շատ վարձկ արեր,
        շատ կարմունճ կապեր գետերուն.
Դուն ալ մէկ վարձկունք մ’արա,
        պագ մը տուր դընչիդ մօտերուն: