- 2 -

Քանի դու ինձի էիր, 
    նայ կանանչ ու ցօղն ի վըրայ. 
Երբ դու որ յիսնէն ելար, 
    ձիւն երեկ՝ եղեմն ի վըրայ. 
Թէ այլւ’ի ի յի՛ս դառնաս 
    ու կենաս խելացդ ի վըրայ. 
Երթամ, բարկ արե՛ւ լինամ, 
    գամ, կանգնիմ կամարիդ վըրայ: 
Լոյս ծագեմ ի քո վըրայ, 
    որ սաստի՛կ ձիւնըն վերանայ: