- 20 -

Իմ սիրտս ի քո վառ սիրուդ՝
        զէտ աշնան ղազէլ կու դողայ.
Արտսունք ի յերեսս ի վէր՝
        զէտ գարնան անձրեւ կու ցօղայ.
Հոգիս ի յիսնէ ելաւ,
        մէկ մի քո ծոցոյդ ճար արա.
Ծոցիկս է ծոցիդ սովոր,
        այլ ընդ ո՞ր երթայ, մէկ ասա՛: