- 29 -

Բանիկ մի ղալատ արի,
        որ զօձո՛ւն ձագըն սիրեցի.
Խիստ վըստահութիւն արի,
        որ օձուն դո՜ւռըն գընացի.
Ձագուն մայրն ի դուրս երեկ,
        զիս խայթեց, և նըստայ լացի:
Արժա՛ն եմ ես այս լացիս,-
        ո՞վ եղեր օձուն սիրելի: