- 31 -

Այ իմ մարգարտէ շարոց, 
        որ յոտից մատանց հուր ու բոց. 
Կըրակն ըզքո մարն երէ, 
        որ տարաւ, երետ զքեզ այլոց. 
Դատ ու դատաստան պիտէր 
        ի Հոռմանց տունըն ւ’ի Հայոց, 
Երթ’ի, դատաստան կանգն’ի, 
        չըթող’ի զքեզ այլ մարդու ծոց:
- 30 -- 32 -