- 41 -

Դաւի՛թ մարգարէ, իմ յո՛յս,
        շատ մեղկունք ունիմ, թէ թողո՞ւս.
Եարուկ մի սիրեր եմ ես
        պարապար հետ երկու լուսոյս,
Հընցկուն աղւորիկ եարուկ
        թէ ի խուցըդ գայ, նա՛յ թողուս.
Ցերեկըն սաղմոս ասես,
        լօք գիշերն ի ծոցիկդ առնուս: