Արդյոք ո՞ւր ես դու… Ա՜խ, արդյոք դու որ

Արդյոք ո՞ւր ես դու… Ա՜խ, արդյոք դու որ

Ճանապարհների հեռուն ես մաշում.

Երջանի՞կ ես, թե լուռ ու մենավոր

Անդարձ օրերի գարունն ես հիշում:

 

Արդյոք քո սրտում ի՞նչ հույս է փայլում,

Ո՞ր հողն է գգվում քայլերդ փափուկ,

Ո՞ր ջուրն է արդյոք յուր լույս հայելում

Մեղմով փաղաքշում դեմքդ խուսափուկ:

 

Արդյոք խաղա՞ղ է սիրտդ փոթորկոտ,

Արդյոք անցյալի լույսերը մեռած

Չե՞ն հուզում սիրտդ, իմ հոգու կարոտ,

Իմ քնքուշ սիրած, իմ անդա՛րձ երազ: