Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես

Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես,

Վերջին երգիչն իմ երկրի,

Մա՞հն է արդյոք, թե նի՞նջը քեզ

Պատել, պայծառ Նաիրի:

 

Վտարանդի, երկրում աղոտ,

Լուսե՜ղ, քեզ եմ երազում,

Եվ հնչում է, որպես աղոթք

Արքայական քո լեզուն:

 

Հնչում է միշտ խոր ու պայծառ,

Եվ խոցում է, և այրում.

Արդյոք բոցե վարդե՞րդ են վառ.

Թե՞ վերքերն իմ հրահրուն:

 

Ահով ահա կանչում եմ քեզ՝

Ցոլա՛, ցնորք Նաիրի.-

Մի՞թե վերջին պոետն եմ ես,

Վերջին երգիչն իմ երկրի ...