ԳԱԶԵԼ ԵՐԵՎԱՆԻՆ

Ես սիրո՜ւմ եմ քեզ, Երևա՛ն,

        Եվ չգիտե՜մ ինչի համար.

Սիրուն ի՜նչ դատ ու ի՜նչ դիվան,

        Որ իմանամ ինչի՛ համար:

 

Քարե՛րը քո հին բերդերի

        Նոր սյուների ու զարդերի,

Ոսկեփոշի՜ն քո մայթերի-

        Եվ չգիտեմ ինչի՛ համար:

 

Սիրո՜ւմ եմ քո ջահելներին,

        Սիրուց այրված, սիրուն գերի,

Որ սիրահա՜ր են մայթերի-

        Եվ չգիտեմ ինչի՛ համար:

 

Համբո՛ւյրը քո աղջիկների,

        Պաղ ջո՛ւրը քո աղբյուրների,

Քո բուլվարի ծերուկների՜ն-

        Եվ չգիտեմ ինչի՛ համար:

 

Կուզեմ լինեմ Նորքի նման,

        Ծաղկեմ ամեն եկող գարնան.

Փաթաթվե՜մ քեզ ու հիանամ-

        Եվ չգիտեմ ինչի՛ համար:

 

Կամ լինեմ այս քամին լոթի 

        Եվ, հարբած քո անուշ հոտից,

Քեզ զո՛վ անեմ ամռան տոթին

        Ու... չիմանա՜մ ինչի համար:

 

Քեզ զո՜վ անեմ, դու զովանա՛ս,

        Դալա՜ր մնաս ու զորանա՛ս,

Ես քամու պես գնա՜մ-կորչեմ

        Ու... չիմանա՜մ ինչի համար:

 

Գնա՛մ, պատմեմ նոր ու նորից,

        Որ աշխարհի քաղաքներից,

Քե՜զ եմ սիրում ամենից ջերմ-

        Ու... չգիտե՜մ ինչի համար...