ԵՍ ՍԱՐԵՆ ԿՈՒԳԱՅԻ

Ես սարեն կուգայի,

Դուն դուռը բացիր,

Ձեռդ ծոցդ տարար,

Ա՛խ, արիր, լացիր:

 

Վա՛յ, վա՛յ, վա՛յ, վառվում եմ,

Վա՛յ, վա՛յ, վա՛յ, հալվում եմ,

Հալվում, վառվում եմ: 

 

Ես մի պինդ պաղ էի,

Դու՝ մրմուռ լացիր,

Քո հրեղեն արցունքով

Ինձի հալեցիր:

 

Ես մի չոր ծառ էի,

Դու՝ գարնան արև,

Քո սիրով ծաղկեցավ

Իմ ճյուղն ու տերև:

 

Թե ինձ չէիր առնի,

Ինչո՞ւ սիրեցիր,

Մի բուռ կրակ եղար,

Սիրտս էրեցիր: