ԱՆԴՐԱՆԻԿ ԶՈՐԱՎԱՐԻ ԵՐԳԸ

Անդրանիկը քաջ ֆիդայիններով

Զինված, պատրաստված մոսին զենքերով,

Անցավ սար ու ձոր, յուր տասնյակներով՝

Սասուն, Խլաթ, Վան դարձան արյան ծով:

 

Շրջում անվեհեր փոքրիկ խմբերով,

Ընդդեմ թշնամուն կռիվ մղելով,

Կռվում քաջաբար, խրոխտ երգերով,

Վրեժ էր առնում՝ Հրայր հիշելով:

 

Առավոտ կանուխ, երբ որ արթնացան՝

Չորս հազար դուշմանով պաշարված տեսան,

Նրանց դեմ երեսուն քաջերով միայն,

Արձակ-համարձակ կռվել սկսան:

 

Անդոկ, Ծովասար մոսիններն ուսին,

Նորեն վանեցին դաժան թշնամուն,

Եվ շեն ու հպարտ հայոց գյուղերը,

Քաջ Անդրանիկին ողջույն տվեցին: