ԳԵՏԱՇԵՆ

Բառեր՝ Գուսան Հայկազունի (Գագիկ Նազարյան) · Երաժշտություն՝ Սահակ Սահակյանի · 20.IX.1991թ.

Բազմել ես լեռներին, ունես հազար շեն,

Արծիվների բույն ես, ըմբոստ Գետաշե՛ն,

Բարբարոս ցեղերին անդադար սանձող

Քաջերի ամրոց ես, իմ քա՛ջ Գետաշեն:

Չորս կողմդ անդունդ է, ճամփեքդ` փակված,

Երկնքում սև ու մութ ամպեր կուտակված:

Շուրջդ շատ հայկական շեներ են լքված,

Բայց դու կա՛ս, կմնա՛ս հավերժ, Գետաշե՛ն:

Դու պիտի մնաս ու պիտի դիմանաս,

Հակառակ թշնամուդ պիտի շենանաս,

Մայր Հայաստանին պիտի միանաս,

Արցախի դարպասն ես, իմ քա՛ջ Գետաշեն:

Ջահելներ քիչ ունիս, իմ քա՛ջ Գետաշեն,

Բայց ծերերդ էլ ոչ մի բանով պակաս չեն,

Քո ամեն մի կինը` մի ժայռ տնաշեն,

Քեզ հաղթել չի լինի, իմ քա՛ջ Գետաշեն: