ՁԱՅՆ ՏՈՒՐ, Օ՜ ՖԻԴԱՅ

Ձայն տուր, օ՜ ֆիդայ, ինչո՞ւ ես տրտում,

Լուռ ու մունջ նստած երկար մտածում,

Ավաղ երկար մտածում, տխուր երկար մտածում:

 

Շարժեցեք տղե՛րք, սրեր շողշողուն,

Թափենք մենք կրակ թշնամյա՛ց գլխուն,

Գազան թշնամյա՛ց գլխուն, գազան թշնամյա՛ց գլխուն:

 

Թափենք մե՛նք արյուն իբրև ախոյան,

Լինի առաջնորդ մե՛ր ազատության,

Սիրուն մե՛ր ազատության, անուշ մե՛ր ազատության:

 

Շտապեցեք տղե՛րք, խմբին միատեղ,

Մետաքսե դրաշակ ծածանվի՛ այնտեղ,

Թող միշտ ծածանվի՛ այնտեղ, սիրուն ծածանվի՛ այնտեղ:

 

Քանի այստեղ է հայը խղճալի,

Զինված պիտ լինի ամբո՛ղջ ֆիդայիք,

Սիրուն ամբո՛ղջ ֆիդայիք, անուշ ամբո՛ղջ ֆիդայիք:

 

Մոսին, հրացան ձեռքներիս բռնած,

Թունավոր փամփուշտ կրծքների՛ն շարած,

Հպարտ կրծքների՛ն շարած, սիրուն կրծքների՛ն շարած:

 

Պարզեք դրոշակ վե՛հ ազատության,

Լինի առաջնորդ մե՛ր ազատության,

Սիրուն մե՛ր ազատության, անուշ մե՛ր ազատության: