ԻՄ ՍՊԻՏԱԿ ԱՂԱՎՆԻՆ

Սերն իմ՝ իմ սպիտակ աղավնին,

Նա քեզ մոտ է թռչում, ի՛մ անգին, 

Նրան դեմ է ելել չար քամին,

Բայց թռչում է դեռ իմ աղավնին:

 

Հույսն իմ՝ իմ սպիտակ աղավնին,

Մոլորվել է օդում, ի՛մ անգին, 

Ա՜խ, թևերը հոգնել են նրա, 

Վախենամ, թե նա քեզ չհասնի:

 

Բայց թռչում է դեռ իմ աղավնին,

Քամու դեմ կռվելով, ի՛մ անգին,

Ու ինչքա՜ն էլ փչի չար քամին, 

Նա կիջնի քո քնքո՜ւշ ձեռքերին:

 

Լույսն իմ մարելու եզերքին

Քեզ համար է վառվում, ի՛մ անգին,

Նա ուզում է դիպչել քո ստվերին 

Ու հանգչել, ու հանգչել քո դեմքին:

 

Երգն իմ՝ իմ սպիտակ աղավնին,

Նա քեզ մոտ է թռչում, ի՛մ անգին, 

Նա ուզում է դիպչել քո ստվերին

Ու հանգչել քո քնքուշ ձեռքերին: