- 63 -

Քո գունովըն գինի՛ պիտէր,
        խըմէի ու հարբենայի.
Քո ծոցդ Ադամայ դըրախտ,
        մըտնէի, խընծո՛ր քաղէի.
Քու երկու ծըծամիջին
        պառկէի ու քուն լինէի.
Ան ժամն ես հոգի պարտ’ի
        Գրողին, լուկ թող գայ, տանի:
- 62 -- 64 -