- 97 -

Զաշխարհս այլ ի յափ առի
        հայեցայ քան ըզհայելի.
Դարձայ ւ’այլ ի վայր դըրի
        չըգըտայ սըրտով սիրելի.
Հետ այս ժամանակի մարդոյն
        աղ ու հաց ուտել չի պիտի.
Այնչափ կու ճօշան ըզմարդն,
        որ սուտն այլ իրաւ կու լինի:
- 96 -- 98 -