ԽՈՒՄԱՐ

(Հարսանեկան կատակ-պարերգ) 

 

Խումար պառկե երես բաց,

Հո՛պ, հո՛պ, հո՛պպըտա, դըմբա՛.

Դեղին կարպետ, բմբուլ բարձ:

Հո՛պ, հո՛պ, հո՛պպըտա, դըմբա՛.

Հե՜յ, հե՜յ, լավն է, հե՜յ, հե՜յ, լավն է,

Հե՜յ, հե՜յ, լավն է, հե՜յ, հե՜յ, լավն է:

 

Անուշ քնե՝ երես բաց,

Սահակն եկավ՝ խելք գնաց:

 

Հաջոնց բակն էր ղալդըրմա,

Աշնան թոխլին ղավուրմա:

 

Խաբար տարեք ըռեսին,

Աղջիկ բերե վեր մսին:

 

Հավարն ընկավ ըռեսին,

Գյադեք թափան վեր մսին:

 

Հերոն ուտեր, գիրանար,

Մկոն խմեր, ուրխանար:

 

Հաջոնց կալը բելերպար,

Խումար մեջը կխաղար:

 

Ծամեր թալուկ յուր հետև,

Կթռվռեր շատ թեթև:

 

«Հաստատ մնա մեր Հաջին,

Որ պահե մեր նոր փեսին»:

 

Գարնան բացվավ նոր լալա,

Խումար բերավ ջուխտ բալա:

 

Աչքդ լո՜ւյս, Հաջի՛ աղա,

Թոռներուդ հալա՛վ արա: