ՔՈ ՃԱՄՓԱՆ

Քո ճամփան՝ այնքան պարզ

Ու այնքան արևոտ,

Իմ ճամփան ծուռումուռ

Ու մի քիչ անձրևոտ:

 

Դու սիրում ես նայել

Օրվա բաց աչքերին,

Ես միայն հավատում եմ

Գիշերն աստղերին:

 

Դու ասում ես, որ գիշերը

Հարկավոր է քնել,

Ես գիշերն արթնանում

Ու փնտրում եմ երգեր:

 

Եվ եթե իմ երգերը

Քեզ դուր չեն գալիս,

Թույլ տուր ինձ հեռանալ

Քեզանից, սիրելի՛ս: 

 

Դու ասում ես, որ կյանքում

Հարկավոր է պայքարել,

Բայց ես, թանկագի՛նս,

Հոգնել եմ, հոգնել: 

 

Դու ասում ես՝ սիրի՛ր

Ու կյանքին հավատա՛, 

Ես իմ մահն եմ փնտրում, 

Տե՛ս՝ շուտով նա կգա: 

 

Դու ասում ես՝ սիրի՛ր

Ու կազմի՛ր ընտանիք,

Բայց ես չեմ ուզում դառնալ 

Մի կնոջ խաղալիք:

 

Ես գիշերն, ինչպես միշտ,

Հարբած տուն կդառնամ

Ու շատ բարձր կերգեմ,

Որ բոլորն արթնանան:

 

Եվ եթե իմ գործերը

Ընկնեն դատարան,

Ու եթե այնտեղից

Ես մի օր տուն դառնամ:

 

Ես շատ բարձր կերգեմ,

Որ բոլորն արթնանան,

Երբ գիշերն, ինչպես միշտ,

Գինովցած տուն դառնամ:

 

Դու ասում ես, որ ես կյանքը

Դեռ չեմ հասկանում,

Որ ես քիչ եմ ստանում,

Որ ես շատ եմ ծախսում:

 

Ես գիտեմ, որ մարդիկ

Մի անգամ են ապրում,

Մի անգամ են սիրում,

Մի անգամ են մեռնում:

 

Եվ եթե մեզ Աստված

Թևեր չի ընծայել,

Նաև չի պարտադրել

Առնետի պես ապրել:

 

Եվ եթե այս տարի

Ճոխ չանցավ Նոր տարին,

Միևնույն է, գարնանը

Կծաղկի իմ այգին: