Օ՜, ՍԱ ԻՄ ՀԻՆ ՓՈՂՈՑՆ Է

Օ՜, սա իմ հին փողոցն է, 

Ուր ունեի ես ընկերներ,

Այստեղ կապույտ իմ մանկությունն է,

Բաց երկնքում՝ աղավնիներ:

 

Ա՛յ, հե՛նց էստեղ մեր բակն էր, 

Ուր նոր շենքեր են բարձրացել,

Իմ ընկերներն արդեն փոխվել են,

Նրանց դժվար է ճանաչել:

 

Փոշոտ ու մութ ձեղնահարկից

Մենք մեր զենքերն էինք հանում,

Երբ հարևան թաղերի հետ

Մենք կռիվներ էինք անում:

 

Փոշոտ ու մութ ձեղնահարկից

Մի օր տղերքը ցրվեցին,

Բոլորովին ուրիշ կռվի...

Նրանք հանկարծ պատրաստվեցին:

 

Ոմանք, իհարկե, փոխվեցին,

Ոմանք, իհարկե, դիմացան,

Ոմանք, իհարկե, սողացին,

Լավագույններն անհետ կորան:

 

Հիմա նրանք արդեն չկան՝

Իմ ընկերները իսկական,

Գուցե նրանք ինձ մոռացան,

Ինձ մոռացան ու հեռացան:

 

Օ՜, սա իմ հին փողոցն է, 

Ուր ունեի մի քնքուշ սեր,

Բայց նա վաղուց ամուսնացել է

Եվ ունի շատ երեխաներ:

 

Երեկոյան մթության մեջ

Մեր փողոցի փոքրիկ այգում

Ես խոստումներ էի տալիս

Ու համբույրներ էի պոկում:

 

Գաղտնիքը այդ բակը գիտեր,

Գաղտնիքը այդ պիտի բացվեր,

Քո մայրը, վաղ, թե ուշ, մի օր

Մեր տանը պիտի հայտնվեր:

 

Այն ժամանակ քեզ, սիրելի՜ս, 

Շատերն էին սիրահարվում,

Քո պատճառով, ի՛մ սիրելի,

Կռիվներ շատ էին լինում:

 

Դրանց մասին, քնքո՜ւշ իմ սեր,

Դու նույնիսկ չես էլ իմացել,

Քո պատճառով սարքած կռվում

Ես մի ատամ եմ կորցրել:

 

Ա՛յ, հենց էստեղ մեր բակն էր, 

Բակը ուներ իր գաղտնիքներն,

Այստեղ էր միշտ մեր թաղայինը,

Ղուշբաս Անդոն և ուրիշներ:

 

Թե լույսի մարդը հայտնվեր,

Այդ լուրն իսկույն կտարածվեր,

Եվ ով որ լույս էր գողանում,

Իր դուռը պետք է պինդ փակեր:

 

Բակում կային անվերջ վեճեր,

Բակում կային հաշտություններ,

Բակում կային կասկածելի,

Դեռ չստուգված բամբասանքներ:

 

Բակը ուներ ծիծաղելի

Ու տարօրինակ պատմություններ,

Եթե դրանք ես թվարկեմ,

Կարող է երգը երկարել:

 

Թե այս երգից դուք ձանձրանաք,

Ես նոր երգեր կհորինեմ,

Եվ իմ կողքին առաջվա պես

Իմ ընկերները կլինեն:

 

Իմ ընկերները մանկության,

Իմ ընկերները իսկական

Առաջվա պես ինձ մոտ կգան,

Առաջվա պես ինձ մոտ կգան: