ԱՌԱՆՑ ՔԻԶ Ի՞ՆՉ ԿՈՆԻՄ

Առանց քիզ ի՞նչ կոնիմ սոյբաթն ու սազըն.

Ձիռնեմես վեր կոծիմ չանգիրըն մեմեկ.

Չունքի ուշկ ու միտկըս իրար շաղեցիր՝

Փահմես կու հիռացնիմ հանգիրըն մեմեկ:

 

Մե դուգունըն էրկու դաղին ի՞նչ անե,

Մե նոքարըն էրկու աղին ի՞նչ անե,

Մե բաղմանչին էրկու բաղին ի՞նչ անե,

Փեյվանդ գուզե թազա տընգիրըն մեմեկ:

 

Ղուրթ ին ասի փիր ուստաքար դադիրըն.

«Բաղ շինեցի, վարթըն քաղից վադիրըն».

Ջափեն յիս քաշեցի, սափեն յադիրըն.

Րաղիփն էկավ միզ, էս րանգիրըն մեմեկ:

 

Առանց քիզ ի՞նչ կոնիմ աշխարիս մալըն.

Չի՛մ անի քալագըն, չի՛մ անի ղալըն,

Կու հաքնիմ մազեղեն, կու հաքնիմ շալըն,

Կերթամ ման գու քամ վանքիրըն մեմեկ:

 

Բըլքամ մե մարթ ռաստ գա, վուր ինձ խըրատե,

Գո՛զալ, քու էշխեմեն սիրտըս ազատե.

Կանց յոթըն իմասնասիրացըն շատ է

Էս քու Սայաթ-Նովու բանքիրըն մեմեկ: