ՁԵՆԸՏ ՔԱՂՑԸՐ ՈՒՆԻՍ

Ձենըտ քաղցըր ունիս՝ լամզով կու խոսիս.

Նա պահե քիզ, ումնոր ծա՛ռա իս, գո՛զալ.

Մեչկըտ ջեյրանի է, ռանգըտ՝ շաքարի,

Փռանգըստանու էկած խարա իս գո՛զալ:

 

Ղումաշ անիմ՝ շուրեղեն է, կու մաշվի,

Սալբի ասիմ՝ ախր մին օր կու տաշվի,

Ջեյրան ասիմ՝ շատ մարթ քիզիդ կու յաշվի,

Բաս վո՞ւնց թարիփ անիմ՝ մարա իս, գո՛զալ:

 

Թե մանիշակ ասիմ՝ սարեմեն կոսին,

Թե ջավայիր ասիմ՝ քարեմեն կոսին,

Թե վուր լուսին ասիմ՝ տարեմեն կոսին,-

Արեգակի նըման փարա իս, գո՛զալ:

 

Գո՛ւզիմ թե համաշա դըռանըտ գամ ուխտ՝

Աչքիրըտ կարմիր վարթ, նուր բացարած տուխտ,

Լիզուտ՝ գըրիչ ունիս, ձեռըտ՝ գուլգազ թուխտ.

Ծովեմեն դուս էկած զարա իս, գո՛զալ:

 

Սիրա սիրմըտ սըրտիս մեչըն ցանեցիր,

Նազ ու ղամզով, յա՛ր, իմ հոքիս հանեցիր,

Էս քու Սայաթ-Նովուն դո՛ւն սըպանեցիր.

Գըլխիտ էկած ղադեն առա յիս գո՛զալ: