ՊԱՇՏԵԼԻ ՄԱՆՅԱԿ

Գարնան մեկ օր ելա Մեղրի գետափը,

Տեսա մի չքնաղ կույս, ախ կորավ անհույս,

Սիրտս տարավ յուր հետ՝ ինձ թողեց մենակ,

Որտեղ գտնեմ ես նրան պաշտելի մանյակ:

 

Հեռանալով քեզնից, քեզ չեմ մոռացել,

Սիրտս տվել եմ քեզ, մտքես չեմ հանել,

Հավատա ով մեկին՝ դեռ խոսք չեմ ըվել,

Սիրելի անգին յար, ջան քեզ չեմ մոռացել:

 

Սիրուհիս քեզ նման, չեմ տեսել դեռ ես,

Դեմքդ երկնային է, ձայնդ սոխակի,

Ուշքս կորցնելով՝ դարձա խելագար,

Սիրելի անգին յար, ջան չեկար տեսության: